NIEUW! Maak in een handomdraai je eigen Canon.

Over Mijn Canon

1929

Dokter Quant

Volksgezondheid

Tijd van wereldoorlogen

Zieken op het platteland waren eeuwenlang aangewezen op huismiddeltjes, kruidendokters en kwakzalvers. De behandeling was veelal gebaseerd op bijgeloof, aangevuld met almanakkenwijsheid. Ziek, arm en oud gingen hand in hand. Men was aangewezen op barmhartigheid. Thorbecke kwam in het midden van de 19de eeuw met wettelijke regelingen aangaande volksgezondheid. Er zou maar één soort medicus zijn: de universitair geschoolde arts. Er kwam officieel toezicht en een scheiding tussen armen- en ziekenzorg. Er werden na 1865 in de omgeving van Diepenheim verschillende ziekenhuizen gesticht. Na het invoeren van de wet op de besmettelijke ziekten in 1872 werd iedere gemeente verplicht, in geval van een besmettelijke ziekte, een "lokaal" aan te wijzen waar patiënten in quarantaine konden worden gehouden om een epidemie te voorkomen.

Pakje haver

Diepenheim heeft twee huisartsen gekend met de naam Ten Bosch. Charles August, die omstreeks het midden van de 19de eeuw in Diepenheim praktiseerde en zijn zoon Karel August die in 1870 in het Stedeke werd geboren en hier van 1904 tot 1917 huisarts was. Ook dokter L. Kwitser oefende van 1895 tot 1909 een praktijk uit in Diepenheim, voordat hij naar Goor vertrok. Charles August ten Bosch had onder meer gestudeerd in Berlijn. Daar had hij het urine-onderzoek geleerd. Als één der eersten in deze streek paste hij dat in zijn praktijk toe. Een collega, die niet zo geloofde in de nieuwe methode van onderzoek, probeerde hem een poets te bakken. Hij stuurde een man met een flesje paardenurine naar dokter Ten Bosch. Die onderzocht het en gaf de man een pakje medicijnen mee met de woorden "Als u dit gebruikt, zal 't wel overgaan". Als medicijn gaf hij een pakje haver mee. Dokter Ten Bosch woonde in de oude weefschool met het bijbehorende koetshuis. Juist in het jaar van zijn overlijden, in 1870, verrees aan de overkant het nieuwe doktershuis. Het heeft tot enkele jaren na de oorlog als zodanig dienst gedaan. Het huis staat er nog steeds en is nu het woonhuis van de huidige huisarts L.M.A. de Vries.

Dokter Quant

In 1929 deed dokter Quant zijn intrede in het Stedeke. Een voormalig scheepsarts, die getrouwd was met de Engelse Daisy Bergitte Landsverk. Zij was zangeres geweest. Dokter Quant was een opvallende huisarts met veel invloed op de plaatselijke bevolking. Hij beijverde zich voor betere hygiënische voorzieningen voor mens en dier en gaf daarbij zelf het goede voorbeeld. Elke morgen stond hij poedelnaakt achter in de tuin en overgoot zich met een emmer ijskoud water, 's zomers en 's winters! Heel Diepenheim wist van deze Spartaanse gewoonte, slechts een paar schooljongens hebben het ooit gewaagd een kijkje door de heg te nemen. Quant maakte zich zorgen over de gezondheid van de Diepenheimse kinderen. Hij schroomde niet om vader en moeder Ziel vermanend toe te spreken: "Jullie Harry komt te vaak in het snoepwinkeltje van Hartsuiker". Vanuit zijn huiskamer kon hij precies zien wie er aan de overkant van de Grotestraat in en uit het snoepwinkeltje gingen. Het was dokter Quant opgevallen dat er in Diepenheim relatief veel meisjes last hadden van een vergrote schildklier (struma), veroorzaakt door jodiumgebrek. Door de vele familiehuwelijken kwamen er ook veel gevallen van mank lopende vrouwen voor. Hij bepleitte meer vermenging van de bevolking met mensen die van elders kwamen. Dan zouden ook de ingebakken traagheid (kom ik er vandaag niet, dan kom ik er morgen wel) en honkvastheid een wending ten goede kunnen nemen! Hij slaagde er inderdaad in om de autochtone kringloop te doorbreken. Het echtpaar Quant was in 1933 medeoprichter van de Diepenheimse Gymnastiekvereniging. In 1949 deed hij de praktijk over aan dokter P.C. Broeksma.

Het Groene Kruis

H.A.C. Poortman, landschapsarchitect en rentmeester van het Weldam, was van 1931 tot 1933 tevens gemeenteraadslid en wethouder van Diepenheim. Hij was de oprichter van het Groene Kruis in Diepenheim. Een vereniging die in de gezondheidszorg een belangrijke rol heeft gespeeld. De eerste wijkverpleegkundige was zuster Engelen. In 1950 ging zij met pensioen en werd ze opgevolgd door zuster Onies uit Borculo. Het eerste gebouw dat als Groene Kruisgebouw werd gebouwd was aan de Hagen in 1951. Een nieuw Groene Kruisgebouw kwam in 1963 aan de Kuimgaarden. Verschillende wijkverpleegsters hebben in Diepenheim gewerkt, zoals de dames van der Polder, Angenietje en Geitebeek. Er was altijd een nauwe band tussen de verpleegkundigen en de praktiserende artsen, met name als het om bevallingen ging. Thuis bevallen was de gewoonste zaak. In 1978 is het Groene Kruis Diepenheim in een groter verband opgegaan, namelijk in het Kruiswerk district Hengelo.

Voeg toe

Wij zijn altijd op zoek naar toevoegingen om de kennisbank van de vensters te vergroten. Wanneer u een correctie wilt doorgeven of een nieuwe toevoeging wilt aanleveren dan kunt u onderstaand formulier gebruiken.